Terapia pedagogiczna

„Lata dziecięce są górami, z których rzeka bierze początek, rozpęd i kierunek”.

                                                                                                      Janusz Korczak

Terapia pedagogiczna to oddziaływanie za pomocą środków pedagogicznych na przyczyny i przejawy trudności dzieci w uczeniu się, mające na celu eliminowanie niepowodzeń szkolnych oraz ich ujemnych konsekwencji. Podmiotem terapii pedagogicznej jest nauczyciel  terapeuta wyposażony w  wiedzę i umiejętności oraz posiadający predyspozycje psychiczne potrzebne do tego rodzaju pracy. Przedmiotem oddziaływań terapeutycznych jest dziecko, jego zaburzenia rozwojowe i trudności szkolne, określone przez diagnozę.

Nie wszystkie dzieci rozwijają się harmonijnie. Niektóre z różnych względów radzą sobie gorzej od innych, osiągają słabsze wyniki w edukacji przedszkolnej. Należy stymulować rozwój dziecka i ożywiać jego potencjalne możliwości. Dysharmonie i zaburzenia mają wyraźne tendencje do pogłębiania się w wypadkach, gdy nie podejmuje się działań terapeutycznych  w zaburzonych zakresach.  Dlatego też ważne jest wczesne wykrycie wszelkich odchyleń rozwojowych oraz zapewnienie odpowiedniej pomocy zmierzającej  do wyrównania i korygowania tych zaburzeń, gdyż brak tych oddziaływań może stać się czynnikiem hamującym normalną aktywność dziecka lub prowadzić     do nieprawidłowych i niepożądanych zachowań.

Obserwacja ma pomóc nauczycielce i rodzicom w lepszej organizacji procesu terapii, wzmacniania i pomocy w trudnościach jakie ma dziecko. Indywidualne i podmiotowe traktowanie wychowanków daje wiele możliwości harmonijnego rozwoju dzieci.

Program przeznaczony jest dla dzieci z trudnościami w zakresie sprawności manualnej i grafomotorycznej, percepcji wzrokowej i słuchowej, zaburzeniami koncentracji uwagi, pamięci, które utrudniają im nabywanie umiejętności i wiedzy. Ważnym elementem pracy terapeutycznej w przedszkolu jest także rozmowa indywidualna z dzieckiem.

Główny cel zajęć korekcyjno – kompensacyjnych to pomoc dziecku w przezwyciężaniu trudności i umożliwienie mu prawidłowego funkcjonowania w zespole klasowym oraz osiągania pozytywnych wyników szkolnych.

W ramach prowadzonych zajęć  nie można ograniczyć się wyłącznie do ćwiczeń w ramach opóźnionych lub zaburzonych funkcji. Ćwiczenia powinny uaktywniać pracę całego mózgu, aby kształtowanie funkcji opóźnionych było wspomagane przez inne funkcje poznawcze.

Ważne jest, aby każde zajęcia zapewniły dzieciom materiał do myślenia i mówienia oraz stworzyły możliwości do ćwiczeń ruchowych oraz pozwoliły na odniesienie sukcesu.

Terapia oparta jest na następujących zasadach:

  • integracja,
  • adekwatność,
  • tempo dostosowane do dziecka,
  • zasada „drobnych kroków”,
  • systematyczność i intensywność działań,
  • doprowadzenie rozpoczętej pracy do końca,
  • wdrażanie do samokontroli,
  • akceptacja, pogoda ducha,
  • właściwe wzmacnianie, nagroda,
  • eliminowanie frustracji (ocena za wkład pracy, nie za efekt),
  • przestrzeganie jednolitego systemu oddziaływań w przedszkolu, w domu i podczas zajęć terapeutycznych.

   –   stopniowanie trudności

   –   nie dopuszczanie do tego by zabawa była chaotyczna, nużąca

   –   zakres podpowiedzi był dostosowany do aktualnych możliwości dziecka  i zmniejszany w miarę jego rozwoju,

  • w czasie jednego zajęcia wykonywać kilka ćwiczeń z różnych kategorii (np. doskonalenie percepcji wzrokowej i ćwiczenie grafomotoryki), które będą przeplatane ćwiczeniami relaksacyjnymi,
  • powtarzać ćwiczenia tak długo, aż dziecko będzie potrafiło wykonać je prawidłowo i samodzielnie,
  • stosować system nagród rzeczowych i społecznych (pochwały)

Comments are closed.